Panaprex 500mg x 50 tabletek

Skład Nurofen Express Forte Mini:

Substancja czynna: ibuprofen (Ibuprofenum). Jedna kapsułka miękka zawiera 400mg ibuprofenu oraz substancje pomocnicze: zawartość kapsułki: makrogol 600, potasu wodorotlenek (czystość co najmniej 85%) (E 525), woda oczyszczona; otoczka kapsułki miękkiej: sorbitol ciekły, częściowo odwodniony, żelatyna (E 441), czerwień koszenilowa (E 124); tusz: Opacode WB white NSP-78-180002 o składzie: tytanu dwutlenek (E 171), glikol propylenowy (E 1520), alkohol SDA 35A (etanol i octan etylu), alkohol izopropylowy, poli(winylo)octanu ftalan, woda oczyszczona, makrogol/PEG MW400 (E 1521) i amonowy wodorotlenek 28% (E 527); substancje pomocnicze w procesie przetwarzania: lecytyna sojowa (E 322).

Działanie Nurofen Express Forte Mini:

Wskazaniem do stosowania produktu leczniczego Nurofen Express Forte Mini jest krótkotrwałe objawowe leczenie bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego – bólu głowy, bólu zęba, bólu miesiączkowego oraz gorączki i bólu związanego z przeziębieniem. Substancją czynną leku jest ibuprofen, który należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Leki te działają poprzez zmianę odpowiedzi organizmu na ból i gorączkę. Preparat można stosować u osób dorosłych i młodzieży o masie ciała od 40kg (powyżej 12. roku życia).

Zastosowanie:

Produkt leczniczy Nurofen Express Forte Mini wskazany do stosowania w krótkotrwałym objawowym leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym: bólu głowy, bólu zęba, bólu miesiączkowego, również gorączki i bólu związanego z przeziębieniem.

Informacje dodatkowe:

Produkt przechowywać w sposób niedostępny dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Zaleca się chronić przed działaniem wilgoci i światła. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: u pacjenta występuje zakażenie; u pacjenta występują określone choroby skóry (toczeń rumieniowaty układowy, SLE) lub mieszana choroba tkanki łącznej (schorzenie układu odpornościowego powodujące ból stawów, wysypki skórne i gorączkę); pacjent ma dziedziczne zaburzenia tworzenia krwi (np. ostra porfiria przerywana) lub problemy z krzepnięciem krwi; u pacjenta występuje lub kiedykolwiek występowała choroba jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego); u pacjenta występuje zaburzenie czynności nerek lub wątroby. Podczas długotrwałego stosowania tego leku konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi; pacjent niedawno przeszedł poważną operację; kobieta chce zajść w ciążę; pacjent ma lub miał astmę lub choroby alergiczne, gdyż może wystąpić duszność; pacjent ma katar sienny, polipy nosa lub przewlekłą obturacyjną chorobę układu oddechowego, gdyż występuje zwiększone ryzyko reakcji alergicznych takich jak: napad astmy (astma analgetyczna), nagły obrzęk (obrzęk Quinckego) lub wysypka skórna (pokrzywki); pacjent przyjmuje inne leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, w tym: doustne kortykosteroidy, leki rozrzedzające krew (np. warfaryna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (leki stosowane w depresji) lub leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy); pacjent przyjmuje inne leki z grupy NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2 (COX-2), gdyż mogą one zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych – należy ich unikać; pacjent ma ospę wietrzną, zaleca się unikać tego leku. Działania niepożądane są minimalizowane poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy okres czasu. Długotrwałe stosowanie jakiegokolwiek leku przeciwbólowego w celu złagodzenia bólu głowy może go nasilić. W przypadku wystąpienia lub podejrzenia takiej sytuacji należy przerwać stosowanie tego leku i porozmawiać z lekarzem. Ból głowy z nadużywania leków (MOH) podejrzewa się u osób, u których występują częste lub codzienne bóle głowy pomimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych. Nawykowe stosowanie (kilku rodzajów) leków przeciwbólowych może prowadzić do trwałych ciężkich zaburzeń czynności nerek, dlatego należy go unikać. Dodatkowo ryzyko to wzrasta w przypadku utraty soli i odwodnienia związanego z wysiłkiem fizycznym. Istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek u odwodnionej młodzieży. Leki przeciwzapalne i przeciwbólowe – w tym ibuprofen – mogą w niewielkim stopniu zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru mózgu, zwłaszcza gdy są stosowane w dużych dawkach. Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani czasu trwania leczenia. Przed zastosowaniem tego leku należy omówić leczenie z lekarzem lub farmaceutą, jeśli: pacjent ma choroby takie jak niewydolność serca, dusznica bolesna (ból w klatce piersiowej), miał zawał serca, operację wszczepienia bajpasów, chorobę tętnic obwodowych (słabe krążenie w nogach lub stopach z powodu zwężenia lub zablokowania tętnic) lub jakikolwiek rodzaj udaru (w tym „mini udar” lub przemijający atak niedokrwienny „TIA”); pacjent ma wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, wysoki poziom cholesterolu, w rodzinie występują przypadki chorób serca lub udaru mózgu, lub pacjent pali tytoń. Zakażenia: lek ten może ukryć objawy zakażeni jak gorączka i ból, co za tym idzie, może opóźnić zastosowanie odpowiedniego leczenia zakażenia i prowadzić do zwiększonego ryzyka powikłań. Zaobserwowano to w przebiegu wywołanego przez bakterie zapalenia płuc i bakteryjnych zakażeń skóry związanych z ospą wietrzną. Jeśli pacjent przyjmuje ten lek podczas występującego zakażenia i objawy utrzymują się lub nasilają, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Ciężkie reakcje skórne: w związku ze stosowaniem ibuprofenu występowały ciężkie reakcje skórne, takie jak złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, należy natychmiast odstawić lek i zwrócić się o pomoc medyczną. Podczas stosowania ibuprofenu występowały objawy reakcji alergicznej na ten lek: trudności z oddychaniem, obrzęk w okolicach twarzy i szyi (obrzęk naczynioruchowy), ból w klatce piersiowej. W razie zauważenia któregokolwiek z nich należy natychmiast odstawić lek i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub medycznymi służbami ratunkowymi. Osoby w podeszłym wieku: są one bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Stosowanie z innymi lekami: należy to omówić z lekarzem, w szczególności, jeśli pacjent przyjmuje poniższe leki: inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy 2, ponieważ może to zwiększać ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia; digoksyna (w niewydolności serca), ponieważ działanie digoksyny może ulec wzmocnieniu; glikokortykosteroidy (leki zawierające kortyzon lub substancje podobne do kortyzonu), ponieważ może to zwiększać ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia; leki przeciwpłytkowe, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia; kwas acetylosalicylowy (mała dawka), ponieważ działanie rozrzedzające krew może ulec osłabieniu; leki rozrzedzające krew (takie jak warfaryna), ponieważ ibuprofen może nasilać działanie tych leków; fenytoina (w leczeniu padaczki), ponieważ działanie fenytoiny może ulec nasileniu; selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (leki stosowane w leczeniu depresji), ponieważ leki te mogą zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; lit (lek stosowany w chorobie afektywnej dwubiegunowej i depresji), ponieważ działanie litu może ulec nasileniu; probenecyd i sulfinpirazony (leki stosowane w leczeniu dny moczanowej), ponieważ wydalanie ibuprofenu może ulec opóźnieniu; leki przeciwnadciśnieniowe i leki moczopędne, ponieważ ibuprofen może osłabiać działanie tych leków i może wystąpić zwiększone ryzyko wpływu na nerki; leki moczopędne oszczędzające potas, ponieważ może to prowadzić do hiperkaliemii; metotreksat (w leczeniu raka lub reumatyzmu), ponieważ działanie metotreksatu może ulec nasileniu; takrolimus i cyklosporyna (leki immunosupresyjne), ponieważ może dojść do uszkodzenia nerek; zydowudyna (leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS), ponieważ stosowanie tego leku może powodować zwiększone ryzyko krwawienia do stawu lub krwawienia prowadzącego do obrzęku u osób HIV(+) chorujących na hemofilię; pochodne sulfonylomocznika (leki przeciwcukrzycowe), ponieważ możliwe jest wystąpienie interakcji; antybiotyki chinolonowe, ponieważ ryzyko drgawek może ulec zwiększeniu; mifepryston (stosowany do przerywania ciąży), ponieważ działanie mifeprystonu może ulec osłabieniu. Nie należy stosować NLPZ w okresie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu; worykonazol i flukonazol (inhibitory CYP2C9) stosowane w zakażeniach grzybiczych, ponieważ działanie ibuprofenu może ulec nasileniu. Należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu, zwłaszcza w przypadku podawania dużych dawek ibuprofenu z worykonazolem lub flukonazolem. Lek ten może wpływać na działanie niektórych innych leków lub podlegać wpływowi innych leków, takich jak: leki przeciwzakrzepowe, które rozrzedzają krew i zapobiegają krzepnięciu, np. kwas acetylosalicylowy, warfaryna, tyklopidyna), leki obniżające wysokie ciśnienie krwi (inhibitory ACE, np. kaptopryl, beta-blokery, np. atenolol, antagoniści receptora angiotensyny II, np. losartan). Niektóre inne leki mogą również wpływać na ten lek lub podlegać jego wpływowi. Dlatego przed zastosowaniem tego leku z innymi lekami należy zawsze zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty. Stosowanie z alkoholem: nie należy spożywać alkoholu podczas stosowania tego leku. Niektóre działania niepożądane, takie jak te związane z przewodem pokarmowym lub ośrodkowym układem nerwowym, mogą być bardziej prawdopodobne podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania tego leku. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią: należy to omówić z lekarzem, przy czym nie należy stosować tego leku w ciągu ostatnich 3 miesięcy ciąży. Stosowanie leku może spowodować zaburzenia czynności nerek i serca u nienarodzonego dziecka. Lek może także wpłynąć na skłonność do krwawienia pacjentki i jej dziecka oraz opóźnić lub wydłużyć poród. Nie należy przyjmować tego leku w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży, chyba że lekarz zaleci inaczej. Przyjmowanie tego leku przez okres dłuższy niż kilka dni po rozpoczęciu 20. tygodnia ciąży może wywołać zaburzenia czynności nerek u nienarodzonego dziecka i prowadzić do obniżonego poziomu płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie), zwężenie naczynia krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. W razie konieczności leczenia dłuższego niż kilka dni lekarz może zalecić dodatkowe badania kontrolne. Tylko niewielkie ilości ibuprofenu i jego metabolitów przenikają do mleka kobiet karmiących piersią. Ten lek można stosować w okresielaktacji, jeśli jest przyjmowany w zalecanej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Ten lek należy do grupy leków, które mogą zaburzać płodność u kobiet. Działanie to przemija po przerwaniu stosowania leku. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: podczas krótkotrwałego stosowania w zalecanych dawkach lek ten nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas przyjmowania tego leku wystąpią takie działania niepożądane, jak zmęczenie i zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Działania te mogą ulec nasileniu, gdy lek jest przyjmowany w połączeniu z alkoholem. Lek zawiera sorbitol – 72,59mg sorbitolu w każdej kapsułce. Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeśli występuje nietolerancja niektórych cukrów lub dziedziczna nietolerancja fruktozy, należy porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem leku. Lek zawiera czerwień koszenilową (E 124) – może powodować reakcje alergiczne. Lek zawiera lecytynę sojową. Jeśli pacjent ma uczulenie na orzeszki ziemne lub soję, nie należy stosować tego leku.

Przeciwwskazania:

Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku, na orzeszki ziemne lub soję. Nie stosować, jeśli kiedykolwiek występowała duszność, astma, katar, obrzęk twarzy i/lub dłoni lub pokrzywka po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych podobnych leków przeciwbólowych (NLPZ). Nie stosować, jeśli występuje (lub występowały w przeszłości dwa lub więcej odrębnych epizodów) choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy (wrzód trawienny) lub krwawienie. Nie stosować, jeśli występowało w przeszłości krwawienie z przewodu pokarmowego lub perforacja podczas wcześniejszego przyjmowania NLPZ. Nie stosować, jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby, nerek lub serca lub występują u niego niewyjaśnione zaburzenia układu krwiotwórczego. Nie stosować, jeśli kobieta jest w ostatnich trzech miesiącach ciąży. Nie stosować, jeśli występuje ciężkie odwodnienie (spowodowane wymiotami, biegunką lub przyjmowaniem niewystarczającej ilości płynów). Nie stosować, jeśli występuje krwawienie w obrębie mózgu (krwawienie z naczyń mózgowych) lub inne czynne krwawienie.

Działania niepożądane:

Podczas stosowania leku u niektórych osób mogą wystąpić działania niepożądane. Działania niepożądane można ograniczyć, przyjmując możliwie najmniejszą dawkę przez najkrótszy czas niezbędny do złagodzenia objawów. Mogą wystąpić znane działania niepożądane typowe dla NLPZ. W razie wątpliwości należy przerwać stosowanie leku i jak najszybciej porozmawiać z lekarzem. U osób w podeszłym wieku stosujących ten lek występuje zwiększone ryzyko zaburzeń związanych z działaniami niepożądanymi. Należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią: objawy krwawienia z przewodu pokarmowego (silny ból brzucha, smoliste stolce, wymioty z obecnością krwi lub ciemnych cząstek wyglądających jak fusy kawy); objawy bardzo rzadko występującej, ale ciężkiej reakcji alergicznej (nasilenie objawów astmy, niewyjaśniony świszczący oddech lub duszność, obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności z oddychaniem, szybkie tętno, spadek ciśnienia krwi prowadzący do wstrząsu) – reakcja taka może wystąpić nawet podczas pierwszego przyjęcia leku; zaczerwienione, niewypukłe, podobne do tarczy lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami na środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w ustach, gardle, nosie, narządach płciowych i oczach – te ciężkie wysypki skórne może poprzedzać gorączka i objawy grypopodobne (złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) [bardzo rzadko]; rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, powiększone węzły chłonne i wzrost liczby eozynofilów (rodzaj białych krwinek) (zespół DRESS) [częstość nieznana]; czerwona, łuszcząca się, rozległa wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, zlokalizowana głównie w fałdach skórnych, na tułowiu i kończynach górnych, z towarzyszącą gorączką. Objawy pojawiają się zwykle na początku leczenia (ostra uogólniona osutka krostkowa) [częstość nieznana]. Należy powiadomić lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z poniższych działań niepożądanych, jeśli nasilą się lub jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek niewymienione objawy. Często: dolegliwości żołądkowe, takie jak zgaga, ból brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, wymioty, gazy (wzdęcia), biegunka i zaparcie oraz niewielkie krwawienie z żołądka i/lub jelit, które w wyjątkowych przypadkach może powodować niedokrwistość. Niezbyt często; wrzody żołądka i jelit, czasami z krwawieniem i perforacją, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej z owrzodzeniem (wrzodziejące zapalenie jamy ustnej), zapalenie żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka), zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna; zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość lub zmęczenie); zaburzenia widzenia; reakcje alergiczne, (wysypki skórne, świąd i napady astmy). Należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast poinformować o tym lekarza; różne wysypki skórne. Rzadko: dzwonienie w uszach (szumy uszne); zwiększone stężenie mocznika we krwi, ból boków pleców i/lub brzucha, krew w moczu i gorączka mogą być objawami uszkodzenia nerek (martwica brodawek nerkowych); zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi; upośledzenie słuchu; zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Bardzo rzadko: zapalenie przełyku lub trzustki i tworzenie się przeponopodobnych zwężeń w jelicie cienkim i grubym; podczas zakażenia ospą wietrzną występowały ciężkie zakażenia skóry i powikłania dotyczące tkanek miękkich; wysokie ciśnienie krwi, kołatanie serca, niewydolność serca, zawał serca, zapalenie naczyń krwionośnych i obrzęk; oddawanie mniejszej ilości moczu niż zwykle oraz obrzęki (zwłaszcza u osób z wysokim ciśnieniem krwi lub zaburzeniami czynności nerek), obrzęki i zmętnienie moczu (zespół nerczycowy), zapalna choroba nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek), która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Jeśli wystąpił jeden z wymienionych objawów, lub jeśli pacjent czuje się źle, należy przerwać stosowanie tego leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą to być pierwsze objawy uszkodzenia lub niewydolności nerek; zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby (pierwszymi objawami mogą być przebarwienia skóry), głównie podczas długotrwałego leczenia, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby; zaburzenia wytwarzania krwinek. Pierwsze objawy to: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia jamy ustnej, objawy grypopodobne, silne zmęczenie, krwawienia z nosa i w obrębie skóry, niewyjaśnione powstawanie siniaków. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Nie wolno leczyć się samodzielnie lekami przeciwbólowymi lub lekami obniżającymi gorączkę; reakcje psychotyczne i depresja; opisywano nasilenie stanów zapalnych związanych z zakażeniem (np. martwicze zapalenie powięzi) w związku ze stosowaniem niektórych leków przeciwbólowych (NLPZ). Jeśli podczas stosowania tego leku wystąpią lub nasilą się objawy zakażenia, należy niezwłocznie udać się do lekarza w celu zbadania, czy istnieje potrzeba leczenia przeciwzakaźnego lub antybiotykoterapii; podczas stosowania ibuprofenu obserwowano objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze sztywnością karku, bólem głowy, złym samopoczuciem, nudnościami, wymiotami, gorączką i zaburzeniami świadomości. U osób z zaburzeniami autoimmunologicznymi (toczeń, mieszana choroba tkanki łącznej) istnieje większe ryzyko wystąpienia takich objawów. W razie wystąpienia takich dolegliwości należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem; wypadanie włosów (łysienie); ciężkie reakcje nadwrażliwości; nasilenie astmy i skurcz oskrzeli. Częstość nieznana: ból w klatce piersiowej, mogący być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej (zespół Kounisa), reaktywność dróg oddechowych obejmująca astmę, skurcz oskrzeli lub duszność; skóra staje się wrażliwa na światło. Ten lek zawiera czerwień koszenilową (E 124), która może powodować reakcje alergiczne. Stosowanie leków takich jak ten może wiązać się z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu.

Dawkowanie kapsułek Nurofen Express Forte Mini:

Lek stosować zgodnie z zaleceniami na ulotce lub według zaleceń lekarza. Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 40kg (od 12. roku życia): dawka początkowa: stosować 1 kapsułkę (400mg ibuprofenu), popijając wodą. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć, nie należy przekraczać całkowitej dawki 3 kapsułek (1200mg ibuprofenu) ma dobę. Odstęp między dawkami nie powinien być krótszy niż 6 godzin. Nie podawać tego leku młodzieży o masie ciała poniżej 40kg ani dzieciom poniżej 12. roku życia. Lek do podania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie żuć. Zaleca się, aby osoby z wrażliwym żołądkiem przyjmowały ten lek z jedzeniem. W przypadku przyjęcia wkrótce po jedzeniu początek działania leku może być opóźniony. W takim przypadku nie należy przyjmować większej dawki leku niż zalecana lub do czasu, gdy minie odpowiedni odstęp między kolejnymi dawkami. Czas trwania leczenia: lek wyłącznie do krótkotrwałego stosowania. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy czas niezbędny do złagodzenia objawów. W przypadku zakażenia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy (takie jak gorączka i ból) utrzymują się lub nasilają. Należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli podawanie leku u młodzieży jest konieczne przez więcej niż 3 dni lub jeśli objawy ulegają nasileniu. Młodzież powyżej 12. roku życia oraz dorośli: jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej należy skontaktować się z lekarzem.

Producent: Reckitt Benckiser Poland SA